Trai(n/l)en met Cor van Disseldorp

Cor van Disseldorp is een opvallende verschijning, een trailrunner met een woeste baard. Als je een beetje ingewijd bent in de trailwereld dan doemt Gary Cantrell op je netvlies op, de organisator van de befaamde Barkley Marathons, een imago dat Cor wel cultiveert, alleen al door de Maasdal Marathons te organiseren. Hij was deelnemer aan de eerste lichting van de opleiding tot trailruntrainer bij Hardlooptrainers Nederland. Wat heeft hij aan zijn opleiding gehad en wat doet hij er nu mee?

Het interview vindt plaats bij Cor in de tuin en hij steekt meteen van wal om daarna niet meer te stoppen. Zijn partner Geraldine doet vrolijk mee. Cor: “Ik vind het zo gaaf dat opleider Alex Gijsbers van de opleiding trailruntrainer nu een rol heeft in ons project Start2Ultra! Via een dun lijntje komen we weer op elkaars pad. Een trail gaat over een paadje en eigenlijk ontdek je de trail pas als je er gelopen hebt. Het is altijd het paadje dat achter je ligt. Het ontvouwt zich.”

Trailrunnen

Cor is een bevlogen trainer die startende ultralopers de kneepjes van het vak bijbrengt. Dat gaat hem goed af getuige de reacties die hij momenteel meekrijgt. Vanwege een huidaandoening zit hij in zwachtels en heeft veel pijn, maar desondanks verwondert menigeen zich erover dat iedereen staat te stuiteren als Cor coacht. Waar haalt hij het vandaan? Hij krijgt er energie van mensen iets te leren en kennis over te brengen. Naast Cor is partner Geraldine van het verbinden van mensen en bruggetjes slaan. Ze kent iedere naam en ieder verhaal en de eerste stelletjes zijn inmiddels voortgekomen uit Start2ultra, mede door haar inbreng.

Efteling spelen

Samen zetten zij persoonlijke en verbindende events neer waar iedere deelnemer zich gezien voelt en zijn of haar ding kan doen. Geraldine verbindt, Cor trapt af met een vrolijke briefing en deelt high-fives uit tot de laatste loper het touwtje is gepasseerd. Cor: “Ik zeg wel eens gekscherend bij de start: ‘We waren hier vanochtend om vier uur om de finishboog op te bouwen!’ en ondertussen sta ik op een stuk touw dat we hebben neergelegd. Het gaat hier niet om de snelle tijden, maar om genieten en beleven. Meer is niet per definitie beter, het gaat om kwaliteit. We krijgen mensen die een vijf kilometer komen doen en willen ervaren wat dat is. Ze hebben geen strakke pakjes, maar dat is ook totaal onbelangrijk. Dat is trailen. Dat is ook de gezellige familiesfeer die wij willen creëren. Wij spelen Efteling en de laatste tot en met de eerste – in die volgorde – moet een fijne dag hebben en met een grote grijns over dat touwtje stappen.’

Opleiding trailruntrainer

Cor nam in april 2018 deel aan de opleiding trailruntrainer. “Theo van Maanen, voorzitter van Hardlooptrainers Nederland, hoorde dat ik trails organiseerde en vroeg me deel te nemen. Ik zei direct ‘ja’ omdat ik nooit te oud ben om te leren. De opleiding heeft me veel gebracht. Opleider Alex Gijsbers doet dat met zoveel enthousiasme en professionaliteit, dat is bewonderenswaardig. Fraai hoe we meteen techniek in de praktijk gingen brengen. Ik vind zijn manier van trainen ook echt heel erg leuk, want hij legt iets uit, hij laat je iets doen en ervaren en dan zegt hij ‘STOP!’ en begint je te bevragen. ‘Kijk nou eens wat je hebt gedaan, past dat? Wat heb je ervaren? Ging dat nou goed of minder goed? Hoe zouden we dat slimmer kunnen doen, of handiger, of efficiënter als het om looptechniek gaat? Of bij het afdalen.’ Ik heb het toen nog met Alex gesproken over het feit dat ik een klein beetje de trailfeel miste. Soms ging het nog erg over de atletiek, de eerste loper, de wedstrijd, de prestatie terwijl er heel veel mensen in het trailwereldje rondlopen die lekker hun eigen ding doen en genieten van een mooi gebied. Je ziet ook dat er vaak mannen zijn die uit de atletiekwereld komen en trailruntrainer erbij doen, maar dus eigenlijk met een ‘baanverleden’ voor de groep gaan staan. De vraag is of dit past bij het trailrunwereldje. De training was echter zeer waardevol en dat trailgevoel is vast gegroeid inmiddels.”

Vertrouwen op je materiaal…

Cor heeft een verleden als coach en trainer en het voor een groep staan en kennis overbrengen, heeft voor hem geen geheimen. De vraag is wat de opleiding daar bovenop dan nog echt gebracht heeft. Cor: “Dat zit hem echt in de technieken. De zin die ik altijd meeneem, is ‘vertrouwen op je materiaal’, die heb ik echt van Alex gestolen. Dat zit ook in de schoenen, die zijn echt gemaakt voor het terrein, een hak die je grip geeft bij het afdalen. Sta maar gewoon, voel maar, je voet beweegt niet, hij geeft niet mee, doe het maar gewoon. Dus echt vertrouwen op je schoeisel. We gingen ook heel diep in op het profiel van de schoenen. Ik was echt verbaasd wat je allemaal kunt aflezen uit schoenen.”

Veiligheid voor alles…

“Wat ik ook heb meegenomen uit de opleiding is veiligheid. Daar kan ik je zo een video van laten zien. Daar had ik voorheen nog niet zo bij stilgestaan en daar ga ik nu diep op in bij alle Start2Ultra-groepen die ik train. Als jij buiten gaat spelen in het bos, dan zorg je voor jezelf. Je trekt dat trailvest aan, je stopt er water in, je stopt er calorieën in, je stopt er een reddingsdekentje in, je stopt er dat extra regenjackie in en je zorgt dat je veilig kan thuiskomen, ook als je een enkel verzwikt. Dat heb ik daar echt geleerd. Het is niet cool om zonder racevest te lopen omdat je grammen moet uitsparen. Bij iedere groep laat ik racevesten zien. Ik neem ze bij mij thuis een stukje het bos in en dan begin ik met vragen: Heb je enig idee waar je bent? Weet je mijn huis terug te vinden? Weet je hoe ver je van de bewoonde wereld zit? Een bijdehand zegt dan: ‘Ja, ehhh 1,9 kilometer van een weg volgens mijn horloge…’ Als je dan je knie blesseert, of een enkel verstuikt, is dat heel ver kruipen, of hinkelend op een poot achteruit. Heb je een racevest? Zit er voldoende water in? Heb je iets te eten bij je? Bij de eerste vraag zie je nog vier handen, bij de tweede drie en uiteindelijk is er niemand meer met een hand in de lucht. Dan vragen ze waar ze een dekentje kunnen halen, gewoon bij de Etos. En dan volgt de vraag welke kant binnen of buiten moet, maar dat maakt niet uit, dat scheelt maar vijf procent. Waar het om gaat is dat je eraan gedacht hebt!”

Didactische vaardigheden en inhoud

Cor is opgeleid als docent. Hij heeft vier jaar lang gestudeerd op didactische vaardigheden en het overbrengen van kennis op anderen. Het maakt niet zoveel uit wat hij moet overbrengen, dat is echt zijn vak. Hij heeft dan ook een uitgesproken mening over veel hardlooptrainers. “Ik raak bij veel trainingen geïrriteerd, ben snel afgeleid, of verlies mijn enthousiasme door de docent. Over Alex was ik wel enthousiast, didactisch klopte het en ook qua inhoud werd ik goed bediend. Ik kwam iedere keer terug thuis en als ik dan ging lopen kwamen steeds dingen naar voren die ik kon inzetten. Ik denk dat er veel trainers zijn die te weinig didactische vaardigheden aan de dag leggen. Dat krijg je in deze korte opleiding ook niet voor elkaar. In mijn ogen zijn er veel trainers die op basis van hun ervaringsdeskundigheid zich profileren als trainer. Maar daarmee ben je er niet. Ze snappen vaak niet hoe je een ander iets leert. Met voetbaltrainer De Boer in gedachten kun je je afvragen of de beste voetballer ook altijd de beste coach is. Niet dus.”

Start2Ultra en #scheldenopcor

Een van de belangrijkste pijlers en meteen ook grootste successen is het project Start2Ultra. Cor: “In het begin dachten we hoe tof het zou zijn als we twee groepjes per jaar naar hun eerste ultraloop van 50 kilometer kunnen helpen. Inmiddels zijn groep 14 en 15 parallel aan het draaien en zijn ongeveer 100 lopers naar hun eerste ultra begeleid. De lopers krijgen een trainingsschema met vier trainingsmomenten per week en één daarvan is de LSD, de (hele) langzame duurloop. De deelnemers krijgen daarnaast mij als hijgende coach een half jaar op hun nek. Dat moet ook want voor hen is het een totaal andere manier van training in zone 1. Ze mogen de eerste weken alleen extreem langzaam lopen (in eigen ogen) en dat kost moeite. Niet voor niets is de hashtag #scheldenopcor in het leven geroepen.”

Verbinding versus vrijheid

“De deelnemers worden bij ons in de tuin welkom geheten en na een half uur zijn ze ‘vriendjes’ hetgeen je ook terugziet in app- en stravagroepen die ontploffen. Het succes zit in een combinatie van verbinding versus vrijheid. Trailrunners blijven eigengereide individuen, maar vinden hier een vrije vorm van begeleiding. Ze hebben allemaal ergens wel een droom van die Arctic marathon of Eigetrail maar het komt niet van de grond. Ze weten niet hoe ze van A naar B moeten komen, ze zijn te onzeker of ze trainen te weinig. Ieder mist iets tussen het nu en de droom. Zo bieden we voor ieder iets. Dat vrijheidsstuk versus de verbinding van een trainingsschema en kennissessies, is wat iedere trailer zoekt. Ik ben trots dat 100 procent van de mensen die tijdens de afsluitende ultra aan de start verscheen op de parkeerplaats in Wittem, ook daadwerkelijk de finish heeft gehaald. Soms trekken we alles uit de kast, met pacers en verzorgingsposten. Wij hebben alle data; eten, drinken, Strava, parcours, hartslagzones… en we doen alles tot op de minuut. Dat weten ze niet, maar waar het om gaat is dat ze het halen.”

Nijlpaarden en leeuwen

Aan het eind van het interview benadrukt Cor nog eens hoe belangrijk het trailrunnen voor hem is. “Ik ben zo trots op wat we neerzetten dat we voor deze levensstijl hebben gekozen. We komen dagelijks in briljant mooie gebieden die je verrassen; een kapelletje, een stroompje, een meanderend single trackje, een uitkijktoren. Klein, eenvoudig en terug naar de basis, dat is ook echt van deze tijd. Het gaat om eenvoudigweg genieten en plezier hebben in het buitenzijn. Weet je nog die keer dat wij samen de 56 kilometer route van de Maasdal Marathons gingen verkennen? Samen liepen we in de avondschemering door de Maasduinen langs een vennetje dat zo uit de steppe in Afrika was gerukt. We zagen beide nijlpaarden en leeuwen staan. Zo mooi! En als je dan 56 kilometer samen oploopt ontstaan vriendschappen die puur en echt zijn, superwaardevol. Als je tijdens een lange trail elkaar vindt, ben je vrienden voor het leven!”

En zo is het.

Tips van Cor

  • Langzaam! Laat je lopers voor een ultra heel lang in zone 1 werken aan het uithoudingsvermogen.
  • Time on Feet (TOF) Als je wilt ultralopen dan moet je dat oefenen. We hebben allemaal een zittend beroep, dus eruit en uurtjes maken.
  • Zorg eerst voor jezelf. Het is leuk als er verzorgingsposten zijn, maar je moet het zelf voor elkaar hebben.
  • Geniet van hetgeen je aan het doen bent. Dat vergeten we nog wel eens, maar je hebt een gezond lijf dat het aankan en bent in prachtige gebieden.
  • Ultralopen is géén baanatletiek. Het vraagt om een andere vorm van training en dat giet je niet in verschillende tempogroepjes en kilometertijden. De afstand is spannend, de snelheid minder.
  • Ik ben fervent voorstander van het concept run-walk-run, bijvoorbeeld 10-1-10. In die minuut kun je eten en drinken en dat komt je lijf ten goede. Het is minder belastend en je lijf kan tijdens lange ultra’s een beetje herstellen. Je verliest bijna niets in the end.
TOP