Trailrunnen is de Efteling in het bos

Door Marcel van Lier / De Limburger

Enjoy life, explore nature. Trailrunnen is voor Cor van Disseldorp en Geraldine Beckers niet meer of minder dan leven naar hun eigen lijfspreuk. En die draagt het paar uit Hegelsom intussen uit in heel Limburg en daarbuiten.

Cola en zakjes M&M op verzorgingsposten om onderweg calorieën bij te tanken, een stukje touw als finishlijn. De knipoog is nooit ver weg bij de trailruns die Cor van Disseldorp en Geraldine Beckers samen organiseren.  Buiten spelen voor volwassenen, noemt Geraldine het. “Of de Efteling in het bos. Om te benadrukken hoe laagdrempelig het is én dat het niet alleen draait om hardlopen.” Als die term, met een gemiddelde snelheid van 7 à 8 kilometer per uur, al van toepassing is. Slowrunnen en powerwalken komt meer in de buurt. “Ik ben zelf supertraag, een snelle wandelaar stuift me zo voorbij. Maar bij trailrunnen wordt je daar niet op aangekeken.” 

Een trail gaat over paadjes die je op het eerste oog niet ziet. “Het parkoers ontvouwt zich tijdens het lopen, je baant jezelf een weg door de natuur door de pijlen te volgen. Over omgevallen bomen, door slootjes, langs bramenstruiken. Dat gaat niet zonder schrammen of modderspatten.” Desondanks, of juist daardoor, komt iedereen lachend over de finish. Waar Cor high-fives uitdeelt tot de allerlaatste loper binnen is. “Ik sta soms uren te wachten bij dat touwtje. Maar dat maakt me helemaal niks uit.”

Deelnemers mogen er zo lang over doen als ze willen. Er is geen tijdregistratie, geen ereschavot voor de snelsten, geen gedrang in startvakken. “Trailrunnen is heel relaxt, puur genieten van begin tot eind. En of je nu alleen of met een groepje meedoet, je loopt altijd samen. Onderweg ontstaan vriendschappen voor het leven.” Met hun kennis en ervaring als NLP-coach zijn beiden al vóór de start bezig om dat proces in gang te zetten. “We zorgen dat elke deelnemer vertrekt met het gevoel erbij te horen.”

Niets moet, alles mag. “Wel zijn er een paar spelregels. Om te beginnen moet iedereen voor zichzelf kunnen zorgen. Daarom is een racevestje verplicht. Daar stop je je telefoon in, een flesje water, een EHBO-setje, een reddingsdekentje. En wat te eten. Voor het geval je een pijl mist of je enkel verstuikt en er niet meteen iemand in de buurt is om te helpen.” Behalve veiligheid is ook respect voor de natuur een groot goed. “We werken perfect samen met Staatsbosbeheer en willen dat graag zo houden.”

TrailrunnenNL, zoals hun sportieve onderneming heet, is ondanks corona zo gegroeid, dat ze ervan kunnen leven. “Ik doe dit fulltime, Geraldine heeft nog een baan erbij als crisismanager. Daarnaast begeleiden we ultralopers, dat is meestal een traject van enkele maanden waarin je intensief samen optrekt.”

De eerstvolgende trail is zaterdag 21 mei op de Brunssummerheide. Daarna wordt er gelopen op 2 juli in Afferden, op 20 augustus in de Schadijkse Bossen bij America, op 3 september in het Maaspark Ooijen-Wanssum, op 17 september in het Schuitwater bij Broekhuizen en op 1 oktober bij Herkenbosch. Meer info op www.trailrunnen.nl en via social media. 

TOP