Hyperdepieper

Op het moment van schrijven voel ik me meer dan opgedraaid. Ik dans nog net niet als een aapje met twee bekkens door de woonkamer. Er staan opeens zoveel spannende dingen op de agenda. Het is zo’n groot contrast met de donkere gevoelens in het begin van het jaar. Omdat ik de datum voor mijn halve marathon probeer vast te leggen heb ik de opties bekeken die ik in september heb.

Ik geloof dat ik alle trailrun kalenders die er online te vinden zijn wel heb doorgespit, maar ik blijf toch terugkomen bij de trails van Cor en Geraldine (oftewel; Trailrunnen.nl). De kleinschalige ons kent ons trails zijn lekker in de buurt en voelen inmiddels vertrouwd en “veilig”. Hoewel ik er pas vier bij ze gelopen heb, is het contact mede door die kleinschaligheid, gauw gelegd. Ik weet wat ik wel en wat ik niet kan verwachten (ik ben inmiddels “voorbereid” op een twist van Cor) en dat maakt het kiezen voor Trailrunnen.nl gemakkelijk, maar laat me wat betreft de keuze voor welke trail het wordt nog even twijfelen.

Hoewel ik eigenlijk eind augustus al klaar zou moeten zijn voor mijn halve marathon, voel ik er weinig voor om in die maand letterlijk klaar te worden gestoomd in hartje zomer. Ik besluit daarom om Geraldine een berichtje te sturen en te vragen hoe het nou met die hoogtemeters zit bij de Bier en Bitterballen trail en de Trail Experience in het Maaspark. Heel eerlijk gezegd wil ik die eerste eigenlijk niet lopen om zijn naam; ik ben reeds 22 jaar vegetariër, ook al weet ik dat Cor me echt geen homp vlees door mijn strot dauwt als ik over de finish strompel… alhoewel… 😉 Het is een drempeltje voor mij als dierenvriend. Bier klinkt daarentegen wel aantrekkelijk. De Bier en Bitterballen trail gaat uitdagender worden zegt Geraldine. Het is een trail in het rijk van Nijmegen die flink wat hoogtemeters kent.

De uitdaging lijkt me leuk (ik heb ooit de 12km Mariken trail gelopen die hetzelfde gebied beslaat), maar het blijkt tevens een letterlijke hobbel op de weg. De angst tikt op mijn schouder en vraagt me of ik dat wel aan zou kunnen, of het niet te veel gaat zijn ineens. En die in het Maaspark dan? De stepping stones lijken me best geinig…  Ik ben wel meer een bosnimf dus ik heb wat minder met open vlaktes, hoewel ik heide dan weer prachtig vind.. De knoop doorhakken blijkt lastig. Als ik ‘s nachts in bed lig, ervaar ik letterlijk keuzestress. Eigenlijk wil ik NU, een datum vastleggen zodat ik daar mijn brein niet meer over hoef te breken. Het ziet er echter naar uit dat ik even vrede moet hebben met het niet weten.

Dinsdagnacht kan ik niet slapen van de opwinding maar ik bedenk me dat ik hoe dan ook op het goede spoor zit. Terwijl ik mezelf tot rust probeer te manen schrik ik ineens omdat ik val in mijn slaap. Mijn voet is niet goed neergezet tijdens de afdaling van een trail. Ik moet lachen om de gewaarwording, sluit mijn ogen opnieuw en dwaal verder tussen al dat prachtige en frisse groen.
To be continued…

TOP